Expats…een nieuwe markt in Eindhoven

Eindhoven. In mijn jeugd een stoffige provinciestad, nu een ‘bruisende metropool‘. Nou ja, bijna dan. Maar eerlijk is eerlijk, er is het laatste decennium veel veranderd, veel verbouwd, veel gebouwd en veel ondernomen, en nu is het dus echt een toonaangevende stad in Nederland. Dat is voor een deel te danken aan de instroom van duizenden ‘expats‘, de kennisimmigranten uit alle delen van de wereld die hier een baan hebben bij ASML of andere tech-reuzen op Brainport.

Deze expats komen vaak voor langere tijd naar Nederland, vestigen zich semi-permanent in Eindhoven, kopen een huis, doen hun kinderen hier naar school, nemen deel aan het sociale leven in de stad. Ze maken een aanzienlijk deel uit van de afzetmarkt voor de plaatselijke ondernemers, van de makelaar en hypotheekverstrekker tot gezondheidszorgverlener, winkelier, woninginrichtingbedrijven, supermarkten. Ze gaan naar de kapper, de dokter, de tandarts en de automonteur. Daarbij hopen ze vaak in het Engels geholpen te kunnen worden. Niet omdat ze de taal niet willen leren, maar gewoon omdat dat niet zo snel gaat.

profielfoto

Anouschka Schutte, eigenaar van Proactive Translations, sinds 1998 fulltime freelance (medisch) vertaler Engels en Spaans

Omdat ze vaak zeer online-gericht zijn, gaan deze potentiële klanten vaak via Internet op zoek naar de dingen die ze nodig hebben. Ze zoeken op Google naar een goede huisarts, een betrouwbare boekhouder of een fijne fysiotherapeut. Vaak kiezen ze daarbij voor leveranciers die hun website in het Engels op Internet hebben staan, gewoon omdat ze die informatie beter kunnen verwerken en beoordelen.

Dus…dan is het logisch dat jij als lokale ondernemer een website in het Engels aanbiedt, toch? Helaas is dat nog steeds niet altijd het geval, en daarmee ben je eigenlijk een dief van je eigen portemonnee, want je slaat op deze manier een grote groep welgestelde potentiële klanten over. Wat ik ondernemers daarom altijd adviseer is om in ieder geval een landingspagina met een korte Engelstalige beschrijving toe te voegen aan hun website. Maar het allerbeste is natuurlijk het laten vertalen van je website in het Engels. Dat vraagt weliswaar een redelijke investering, maar meestal haal je dat geld er snel genoeg weer uit.

Ik kan je hier mee helpen: ik lever nette, begrijpelijke teksten in het internationale Engels dat expats kunnen en willen lezen (zonder overmatig specifieke Britse of Amerikaanse uitdrukkingen) zodat je producten, diensten en jijzelf een goede indruk maken op deze tot dusver zo vaak genegeerde potentiële klanten.

Meer weten: stuur even een mailtje naar info@proactive-translations.nl, dan vertel ik je graag wat de mogelijkheden en de kosten zijn.

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Mails beantwoorden… wie goed doet, goed ontmoet

Offertes maken kost tijd. Ik beloof de (potentiële) klant altijd een ‘vrijblijvende offerte’, maar toch ben ik vaak een half uur bezig met het bepalen van de omvang van het project, soms ook met het converteren van bestanden, het berekenen van de kosten, bepalen van de leversnelheid, etc.

Dat is allemaal helemaal niet erg. Die inspanning leveren hoort er nou eenmaal bij. En dan is het hopen dat de klant voor jou kiest. ‘You win some, you lose some’, dat is het motto bij offreren. Maar wat dan wél vet irritant is, is dat veel aanvragers van een offerte, of het nu om bedrijven of om particulieren gaat, niet het fatsoen hebben om te laten weten of ze wel of niet met je in zee gaan.

Dat is vaak om twee redenen. De eerste reden, en die geldt voor particulieren wat vaker dan voor bedrijven, is dat mensen niet graag ‘slecht nieuws’ geven. Ze denken dat als je niks zegt, het vanzelf wel overwaait (‘least said, soonest mended’), maar dat is natuurlijk niet zo. Ik ben zelf meer een ‘trek de pleister er in één keer af’-type. Laat me gewoon weten dat ik het niet ben geworden, mijn zieltje kan dat wel aan.

De tweede reden, en de meest voorkomende denk ik, is laksheid, of beter gezegd luiheid. Mensen vinden het nogal snel veel werk om ‘al die mails in hun inbox’ te beantwoorden. Nou, I call bullshit! Tenzij je je vertaalopdracht hebt laten offreren door honderden vertalers op een forum zoals Proz en je echt talloze onzinoffertes hebt ontvangen vind ik het echt getuigen van een gebrek aan fatsoen als je niet iets laat weten. Als je vijf offertes hebt die je gaat afwijzen, dan is ‘Sorry, onze keuze is op een ander aanbod gevallen’ nogal snel getypt en ge-copy-pastet.

Een aanverwant probleem: een potentiële klant die pas na drie of vier weken (of soms zelfs maanden) reageert op een offerte met de woorden “Ja hoor, akkoord… kun je het morgen klaar hebben?” Ook zo’n wtf-momentje. Ik zit heus niet wekenlang alle werk af te houden om op elk gewenst moment in de houding te kunnen springen en voor jou aan de slag te gaan.

Wat is nou mijn oplossing voor dit probleem? Ten eerste ben ik sinds kort begonnen om in mijn offertemails een zinnetje op te nemen: ‘Graag ontvang ik binnen x dagen een bevestiging of afwijzing voor deze offerte. Op die manier kan ik mijn werkzaamheden voor andere klanten ook wat beter plannen.’ Dat lijkt te helpen. Wat ook helpt is het nabellen of namailen van een offerte: na een dag of vier even een herinneringsmailtje sturen om te vragen of er al een besluit is genomen.

Dat zijn de dingen die ikzelf kan doen. En natuurlijk kan ik me uitspreken over ‘nette werkwijzen en omgangsvormen in het zakelijke mailverkeer’. Ik leer mijn cursisten dat ook...wees netjes! Mailt iemand je, mail dan terug, al is het alleen maar om even te zeggen ‘bedankt voor je bericht, je hoort nog van me’. Helemaal niet reageren op mails, dat is bad for business, want het geeft een signaal af: ‘ik geef niet zo heel veel om je, alleen als jij iets voor mij kan betekenen’. En ik vind dat dus niet kunnen. En het is vast niet goed voor je karma!

CRW_0013

Anouschka Schutte, (medisch) vertaler EN/SP/NE/DU en trainer ondernemersvaardigheden voor vertalers

 

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Vertaalsnelheid: het gaat langzamer dan je denkt!

profielfoto

Anouschka Schutte, eigenaar van Proactive Translations, sinds 1998 fulltime freelance (medisch) vertaler Engels en Spaans

Er is in de afgelopen jaren een trend waar te nemen in de vertaalwereld: de steeds krappere deadline. Deze ontwikkeling wordt enerzijds gevoed door de toenemende vertaalsnelheid van de vertalers (dankzij digitale bronnen is het opzoekwerk veel sneller geworden en kunnen vertalers sneller werken), en anderzijds wordt deze ontwikkeling aangemoedigd door vertaalbureaus die steeds vaker inzetten op ‘snelheid’ als hun onderscheidende factor.

Maar wat is nou als klant een realistische verwachting die je mag hebben van een vertaler of vertaalbureau? Wat is een vertaalsnelheid waarbij de kwaliteit gegarandeerd kan blijven worden?

Dat is afhankelijk van diverse factoren: de ervaring van de vertaler (een ervaren vertaler is vaak sneller omdat hij/zij/die* al bekend is met de terminologie en dus minder hoeft op te zoeken, of meer gegevens al bij de hand heeft. Een tweede factor is het materiaal waarmee de vertaler werkt: als de vertaler heeft geïnvesteerd in vertaalsoftware (CAT-tools, software waarmee het vertalen gemakkelijker wordt (niet te verwarren met machinevertalingen!)), dan kan de vertaler meestal sneller vertalen dan een vertaler die zonder CAT-tool werkt. Daarnaast spelen ook nog andere zaken mee: de snelheid waarmee een vertaler kan typen, het concentratievermogen van de vertaler (hoe lang kan de vertaler doorwerken zonder kwaliteitsverlies) en tot slot: hoeveel woorden de vertaler op een dag bereid is te vertalen.

Als je alles afweegt, kom je op een globale vertaalsnelheid van 300-500 woorden per uur. Dat betekent dat een ervaren vertaler op een dag 2400-4000 kan vertalen.** Dit zijn dan netto woorden: die zijn dan ook nog door de vertaler nagelezen en gecontroleerd, en het eindresultaat is geschikt om door te spelen aan de klant. Persoonlijk vind ik 500 woorden per uur voor een hele werkdag te veel, dan word ik toch wat slordiger op het einde van de dag en dan moet ik in de naleesfase echt heel veel fouten herstellen.

Stel dat je als klant een document hebt van 4000 woorden. Dat zou in principe betekenen dat er één werkdag voor nodig zouden zijn. Toch zou ik als vertaler liever 2 werkdagen vragen, omdat ik graag ‘een nachtje slaap’ op mijn vertalingen. Dat houdt in dat ik de vertaling het liefst nog een keertje nalees als ik er even los van ben geweest. Toch maak ik vaak mee dat klanten zeggen: “sorry, dat duurt me te lang, ik ga wel op zoek naar een ander.” Dat is jammer natuurlijk, maar er is van mijn kant niets aan te doen; ik wil graag goed werk leveren en dat heeft tijd nodig. Ik voel mij het beste bij een leversnelheid van maximaal 3000 woorden per dag.

Dat houdt echter niet in dat als er écht iets met spoed moet worden gedaan, ik dan altijd nee moet zeggen. Ik ben vaak best flexibel als het gaat om echte spoedverzoeken. Maar verzoeken zoals ik vorige week kreeg, om in drie werkdagen 12000 woorden te leveren (waarin ik ook nog werd geacht in het weekend te werken), nee…daar begin ik gewoon niet meer aan. Met als belangrijkste reden dat ik dan de kwaliteit niet kan garanderen. Bij spoedgevallen moet de klant echter wel rekenen op een spoedtoeslag, met name omdat ik dan andere vertalingen moet verschuiven en nee moet verkopen aan andere klanten.

Overigens hanteer ik zelf de stelregel dat ik voor grote projecten nooit meer dan 2500 woorden per dag aan dat project werk. Dit geeft mij tijd en ruimte voor andere klanten die ook hun vertalingen bij mij willen onderbrengen. Als ik namelijk tijdens een groot project voortdurend nee moet verkopen aan andere vaste klanten, loop ik het risico dat ik die klanten verlies.

Voor proeflezen geldt eigenlijk hetzelfde: directe klanten en vertaalbureaus hebben vaak weinig besef van hoe snel (of eigenlijk hoe langzaam) dat gaat. Ten eerste moet bepaald worden wat het proeflezen inhoudt: kijkt de proeflezer alleen naar de taalkundige aspecten (het echte proeflezen) of wordt er ook verwacht dat de proeflezer de terminologie controleert en de inhoudelijke juistheid naloopt (dat wat we revisie noemen)? Globaal wordt er vaak gezegd dat je 1500 woorden per uur kunt proeflezen. Zelf vind ik dat aan de hoge kant; ik voel me fijner bij 1000 woorden per uur. En dat is als de tekst is vertaald door een goede vertaler; als het is vertaald door iemand die geen vertaler is, of geen goede vertaler, dan wordt het vaak een stuk trager. Mensen die hun eigen scriptie in het Engels hebben geschreven en die dan nagekeken willen hebben, moeten rekenen op 500-750 woorden die ik per uur kan nakijken***.

Wat wil ik nu eigenlijk bereiken met dit blogstuk? Ik wil beginnende vertalers graag een realistisch beeld geven van wat er van ze verwacht mag worden als het gaat om vertaal- en proefleessnelheden. Daarnaast wil ik (potentiële) opdrachtgevers laten weten wat zij mogen verwachten van een vertaler die voor hen aan de slag gaat. Vertaalbureaus beloven klanten vaak enorm snelle leveringen… maar pas er als klant voor op dat zoiets niet ten koste gaat van de kwaliteit. 

De voorbeelden en getallen in dit blogstuk zijn gebaseerd op normale gevallen. Elke vertaler kan wel een voorbeeld noemen van een dag waarop hij/zij/die een extreem hoge vertaalsnelheid heeft bereikt (vaak dankzij een vertaalgeheugen), maar het ging mij in dit voorbeeld vooral om de gemiddelde snelheden die normaal op een werkdag bereikt kunnen worden.

* Ik heb besloten om in mijn schrijfsels de vorm ‘die/diens’ toe te voegen voor mensen die zich niet als man of vrouw identificeren. 

** Dit is een gemiddelde; er zijn altijd vertalers die minder snel zijn, of veel sneller. 

*** Vaak is het bijna goedkoper en sowieso slimmer om het gewoon te laten vertalen… dat kost de klant veel minder tijd en mij scheelt het veel ergernissen omdat ik broddelwerk moet opknappen. 

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Computervertalingen: JouwVertaler probeerde het een tijdje uit

oranje margrietOnrust in Vertalië: de computervertalingen (MT, machine translations) nemen het over, the robots are coming! En inderdaad stappen steeds meer vertalers en bureaus over op MT en PEMT (post-editing machine translations, waarbij de computer het vertaalwerk doet en de vertaler eigenlijk in de stoel van de proeflezer gaat zitten). Er is al veel over geschreven, sommige collega’s (vooral eigenaren van bureaus) zijn laaiend enthousiast, andere collega’s zijn mordicus tegen. Maar het feit is dat MT bestaat, en dat het niet meer weggaat. Dus wat moeten we nu?

Anderhalf jaar geleden besloot ik tot de aanschaf van een abonnement op een programma met diverse betaalde vertaalmachines. Ik gebruikte het afgelopen jaar een combinatie van twee vertaalmachines als ondersteuning bij mijn vertalingen.

In eerste instantie leek het een wondermiddel, het ging zo snel, het vertalen! Wel merkte ik dat je een heel ander vertaalproces gebruikt bij MT-ondersteuning. Als je bezig bent met vertalen, gebruik je de hele tijd je eigen ‘voorspellingen’. Je leest een zin en voorspelt wat je zou willen typen. Wat je doet bij MT is dat je een zin in de brontekst selecteert, dan met een paar toetsaanslagen MT-vertalingen oproept en uit de geboden keuzes de juiste optie kiest (zie foto). Omdat je in je hoofd al een soort van ‘ideale gt4t voorbeeldvertaling’ hebt bepaald, kies je, voor een sneller werkproces, de suggestie die het meest overeenkomt met jouw voorspelling. Dat scheelt dus een hoop typewerk. Maar eigenlijk niet zoveel tijd als je zou denken, want nadat je je keuze hebt bevestigd, moet je de zin nogmaals nalezen, vergelijken met de bron en aanpassen daar waar jij vindt dat hij moet worden aangepast.

Ik heb een tijdje de tijd bijgehouden die ik nodig had voor 300 woorden. En inderdaad was ik met ‘zelf vertalen’ ongeveer 30 procent trager. Dus in eerste instantie was ik superblij met mijn MT-programma.

Maar toen ging ik kijken hoeveel tijd het scheelde bij het nalezen van mijn teksten. Want ja, ik lees al mijn teksten altijd nog een keer na (zoals je dat hebt geleerd op de vertaalopleiding). En toen deed ik een bijzondere ontdekking: bij het nalezen van de MT-vertalingen was ik bijna eens zo lang bezig met schaven en verbeteren als bij vertalingen die ik zelf ‘from scratch’ maakte! Vaak merkte ik bij het nalezen dat de teksten van zin tot zin konden verschillen van toon, van spellingsvoorkeur, aanspreekvorm en nog wat subtiele zaken. Dus de tijdwinst die ik in het vertaalstadium behaalde, ging verloren bij de naleesronde. (Dat brengt me bij een ander punt: dat PEMT dus eigenlijk heel inspannend is, en veel meer werk dan gewoon proeflezen, en dat de redenering van de vertaalbureaus dat dat voor een heel laag tarief kan, gewoon niet klopt. Maar daar schrijf ik binnenkort wel een ander blogverhaal over.)

Een tweede waarneming die ik deed: het ‘voelde’ gewoon niet helemaal lekker. Ik had een beetje het idee alsof ik weer op de vertaalopleiding zat en in subgroepen moest werken. Bij die vertalingen moest je elke zin bespreken met je studiegenootjes en dan moesten jullie met zijn drieën of vieren tot een goede vertaling komen. En dus werd dan eens de zin van Jantje, en dan eens een zin van Pietje gebruikt, totdat we een ratjetoe-vertaling hadden, die dan vaak nog heel erg moest worden bijgeschaafd. Dat gevoel had ik nu ook regelmatig met mijn MT-ondersteunde vertalingen.

Samenvattend: ja, MT-ondersteuning bij vertalingen is handig als je niet heel erg dol bent op typen. Maar laat je niks wijsmaken door bureaus, het biedt geen zeeën van tijdwinst en je wordt er niet ineens tien keer productiever door. Bovendien vind ik het naleesgedeelte van mijn vertaalproces nu veel inspannender dan voorheen, en voel ik me ’s avonds  vermoeider omdat ik veel gespannener heb zitten werken. En ik heb niet meer dat hele goede, tevreden gevoel over mijn eigen werk. Dus ik heb besloten dat MT-ondersteuning handig is voor erbij, maar dat het bij lange na niet zo goed en fijn werkt als mijn eigen hoofd en mijn eigen creativiteit. Daarom heb ik mijn MT-gebruik teruggebracht tot een soort van suggestiemachine, waarna ik dan toch gewoon mijn eigen vertaling typ.

Over een paar jaar herhaal ik deze proef nog een keer, en dan is het resultaat vast anders. Maar voor nu is MT wat het is… nog lang niet perfect!

profielfoto

Anouschka Schutte, eigenaar van Proactive Translations, sinds 1998 fulltime freelance (medisch) vertaler Engels en Spaans

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Spellingscontrole: gebruik hem!

Als vertaler en proeflezer krijg ik de hele dag teksten onder mijn neus. En of het nu gaat over bronteksten of over vertalingen, één ding valt me vaak op: mensen gebruiken hun spellingscontrole te weinig (of vaak zelfs niet).

Ik hoor mensen dikwijls klagen over fouten in teksten. Of in ondertitels. Of op websites. Dat is nogal logisch, want ‘mijn mensen’ zijn bijna stuk voor stuk taalnerds, die zien dat soort dingen heel snel. Maar ook de niet-taalmensen zien vaak foutjes in teksten van anderen. Foutjes in teksten, zeker op websites of in communicatieberichten waarmee je het imago van je bedrijf uitstraalt, zijn meestal niet levensbedreigend, maar wel reputatieschadend. Want voor elke persoon die zegt “ach, een foutje, als mensen de boodschap maar snappen” is er ook iemand die zegt “nou ja, als een bedrijf zo veel fouten maakt in zijn teksten, dan zegt dat iets over de kwaliteit en dan ga ik daar niet mee in zee”.

Foutloze teksten zijn dus wel degelijk van belang. Ze zijn je visitekaartje. En eerlijk is eerlijk, het schrijven van een foutloze tekst is geen hele ingewikkelde taak, in deze digitale tijd al helemaal niet. Want tegenwoordig schrijven we bijna alles op de computer, en die computer heeft bijna altijd een spellingscontrole (F7 in Word). Met de spellings- en grammaticacontrole haal je in ieder geval de echte spelfouten en een groot aantal grammaticafouten uit je tekst. Je kunt de spellingscontrole na het schrijven van je tekst laten uitvoeren, of je kunt de automatische spellingscontrole aanzetten (bij de instellingen op je computer even zoeken). Dan krijg je tijdens het schrijven rode (spelling) en blauwe (grammatica) kringeltjes onder de woorden die de controle als vreemd of fout beschouwt.

Ik geef studenten (ik ben stagebegeleidster van vertalers in opleiding) en ondernemers die bij mij voor goede raad aankloppen altijd het advies mee om als allerlaatste stap in hun werkproces, nét voordat ze hun teksten opsturen naar de klant of online gaan publiceren, nog een allerlaatste keer de spellingscontrole uit te voeren. Vaak haalt die er dan nog één of twee kleine schoonheidsfoutjes uit. De spellingscontrole garandeert geen perfect werk, maar het draagt er wel degelijk aan bij. En een foutloze tekst is goud waard!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Beste ondernemer: een goedkope vertaling, moet je dat wel willen?

We zijn tegenwoordig allemaal (of nou ja, bijna allemaal) best goed bezig, op sociaal gebied. Behalve dan als het gaat om de beloning van onze zzp’ers/freelancers. En dat is – denk ik – niet eens onwil van de mensen die indirect gebruik maken van freelancers, maar vooral onwetendheid. Want, beste ondernemer, weet jij wel wat een vertaler verdient?

Vooropgesteld: vertalen is een vak, niet iets wat je erbij doet. Ik heb me in een ver verleden jarenlang een ongeluk gestudeerd, en dan niet alleen het aanleren van een of twee vreemde talen. Ik heb geleerd hoe je zinnen in een vreemde taal moet ontleden om ze in een andere taal dan weer opnieuw op te bouwen, zodat de vertaling dezelfde boodschap overdraagt als het origineel. Ik heb geleerd hoe ik me moet inlezen voor een onderwerp, hoe ik van een moeilijk leesbaar document een goed leesbaar exemplaar in een andere taal kan maken. Ik weet hoe ik teksten kan lokaliseren (geschikt maken voor de plaatselijke markt) en hoe ik bepaalde culturele gewoontes en uitingen moet interpreteren en weergeven in de doeltaal. En ook nu, na ruim twintig jaar in het vak, blijf ik bijscholen, om op de hoogte te blijven van recente ontwikkelingen en mezelf verder te ontwikkelen.boekenkast

Helaas krijg ik steeds vaker van potentiële klanten te horen dat ik te duur ben, dat mijn tarieven te hoog liggen. Want op internet doet een klein rondje Google vermoeden dat een vertaling hooguit €0.07 per woord hoeft te kosten, en dat is dan ‘ISO-gecertificeerd’, dus met alle kwalitatieve toeters en bellen die je maar kunt bedenken, én altijd een proeflezer en een vertaler die voldoen aan hele strenge eisen. Maar dat is schijn, en niet eens schone schijn, maar ‘lelijke schijn’.

Maar goed, laten we die prijs eens nemen als uitgangspunt.

Zeven (7) cent. Daarvan gaat er sowieso 2 cent naar het bureau, want die hebben kosten (personeel, overhead, reclame). Blijft er 5 cent over. Daarvan gaat er 1 cent naar de proeflezer, want dat is verplicht, een extra proeflezer. Blijft er 4 cent over voor de vertaler.

Een vertaler vertaalt per dag 3000 woorden (dat is een gemiddelde, het ligt aan vele factoren, de moeilijkheidsgraad van de tekst, de bekendheid van het onderwerp, het gebruik van vertaalhulpmiddelen). 3000 x 0.04 =  €120.00. Dat verdient zo’n vertaler dan met héél hard werken. Want vertalen is niet onnadenkend in de andere taal opschrijven wat er in de brontaal staat. Het is niet iets wat je een computer kunt laten doen. Maar dat is een onderwerp voor een ander artikel. Voor dit blogverhaal blijven we even bij de kosten.

Dus, €120 per dag. Gedeeld door 8 werkuren is dat €15 per uur. Voor werk waar de vertaler zich het schompes voor heeft gewerkt. Op hbo-niveau. Bruto. Dus daar moet hij of zij alle kosten van betalen, levensonderhoud, aanschaf van hulpmiddelen, abonnementen op woordenboeken, verzekeringen, premies, alles. (Zie dit blog over wat het leven van een vertaler kost: Jouw vertaler rekent het uit).

Daar kan echt niemand een gezin van onderhouden, of zelfs alleen maar zichzelf. Dat is toch geen reëel bedrag dan? Ik zie steeds vaker dat vertaler een beroep wordt van mensen die het ‘erbij doen’, als een soort veredelde hobby, vooral omdat je ‘zo dol op talen bent’. En ik zie heel veel uitval van collega’s die gewoon het hoofd niet meer boven water kunnen houden en uit nood moeten kiezen voor een ander beroep, of een baan in loondienst. Dat vind ik vreselijk. En ik vind het eng, want hoe lang ga ik mezelf nog kunnen onderhouden, als het steeds verder die kant op gaat met ons vak?

Dus, beste ondernemer, mijn vriendelijke verzoek: denk bij het inschakelen van een vertaalbureau eens aan de vertaler, de mens, achter jouw vertaling. Is de prijs ‘lekker laag’, houd er dan rekening mee dat het de vertaler is die daar onder lijdt. Niet het bureau. Oh en meestal lijdt de kwaliteit van jouw vertaling er ook onder…want ‘if you pay peanuts, you get monkeys’! *

 

(Of in mijn geval: doggies… voor dat tarief zet ik mijn hondjes wel even achter de laptop)

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Nee, niet elke Nederlander is goed in Engels (maar dat denken ze allemaal wél van zichzelf)

“Oh, ben jij vertaler? Welke talen spreek je dan allemaal? Engels? Echt, kun je daar van leven? Iedereen spreekt toch Engels, daar hebben we tegenwoordig toch geen vertalers meer voor nodig?”klein paars

Zomaar een willekeurig gesprek tijdens een netwerkbijeenkomst, of op een feestje. Ik denk dan altijd twee dingen:

A) Bedankt, al die jaren studie en ervaring, ik spoel ze lekker door de plee!

B) Nee, niet iedereen spreekt (goed) Engels, en al zeker niet op het niveau dat nodig is om goed te kunnen vertalen (bovendien gaat het bij vertalen over geschreven taal, niet over praten).

Het is een veelgehoord verhaal: Nederlanders (ik ken geen enkel ander volk dat zichzelf zó overschat als het gaat om een vreemde taal) die denken dat ze zo goed in Engels zijn dat ze geen taalles, vertaling of tekstrevisie in het Engels nodig hebben. Maar het is een misvatting. Nederlanders kunnen zich verstaanbaar maken, dat klopt, maar als je echt op de details gaat letten, dan gaat het vaak fout. En als je praat is dat nog niet zo erg, gesproken taal is vluchtig en genadig, maar als het schriftelijk gebeurt, dan staat het er wel, en het staat vaak gek.

Helemaal erg wordt het nu tegenwoordig veel studies in Nederland in het Engels worden gegeven, of dat studenten worden geacht hun studieproducten (scripties, thesis) in het Engels te schrijven. Afstuderen is al moeilijk genoeg, en dan moet dat ook nog in een vreemde taal. Vaak zie ik dat er dan heel veel van de diepgang in zo’n document verloren gaat, puur omdat de schrijver niet beschikt over het brede scala aan woorden dat hij of zij in het Nederlands kent. Of ik zie dat ze Google Translate erbij hebben gepakt, waardoor woorden totaal verkeerd worden vertaald.

Maar het zijn niet alleen de studenten, het zijn ook (voornamelijk zelfs, zou ik willen zeggen), de professionals: de ondernemers, de bedrijven die zich internationaal willen profileren. Ze denken dat ze dat zelf wel kunnen, zonder hulp, want ‘English can everyone, right?’ Maar waarom zou je nou juist op dat element van je onderneming willen bezuinigen: op je internationale uitstraling, op het imago dat je wilt opbouwen bij buitenlandse klanten? Dat is toch bij het ‘veroveren van de wereld’ een van je belangrijkste assets? Daar mag en kan je gewoon niet mee ‘aanklooien’, dat moet ‘staan als een huis’.

Ben jij een zelfoverschatter, of ben je een realist? Realisme is aanvankelijk wat duurder, want een realist schakelt een professionele vertaler/proeflezer/taalcoach in, maar op het einde van de rit ben je goedkoper uit, want de uitstraling van jouw onderneming is uiterst professioneel en foutloos, en dat is waar jouw klanten uiteindelijk voor zullen kiezen, want een perfecte uitstraling past bij een kwaliteitsproduct!

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Jouw vertaler rekent het even voor je uit

Rekenen. Oh, ik herinner me nog goed dat mijn opa dagen achtereen tijdens de vakantie met mij zat te hoofdrekenen. Ik was en ben nooit goed geweest met cijfers, maar een paar simpele rekensommen, dat wil nog wel lukken. rekenmachine

Daarom bedacht ik dat we misschien eens inzichtelijk moesten maken wat een onderbetaalde vertaler nou eigenlijk verdient. Let op: dit zijn veelal mensen met een hbo- of universitaire opleiding, gespecialiseerd in een bepaalde richting, vaak met veel bijscholing in hun ervaringenpakket.

Stel, je werkt ‘gewoon’ 40 uur per week.
Daarvan vertaal je er 32 (je moet ook nog administratie doen, klantencontact, etc.)
En je kunt per uur 375 woorden vertalen. Dan vertaal je op maandbasis 48.000 woorden.
En je krijgt een tarief van 8 cent per woord (echt heel weinig, maar er zijn heel veel vertalers die er genoegen mee nemen, of zelfs nog voor minder werken).
Dan verdien je op maandbasis bruto 3840 euro.

Oh man, dat lijkt veel he!! Ja, vetpot! Luxe vakanties in zonnige oorden!!

Nee. Helaas. Hier moet zo ontzettend veel geld vanaf. Ten eerste wil de belastingdienst haar deel… Toch wel een kwart, zo ongeveer. Dus we pakken er even voor het gemak death and taxes1000 euro vanaf. Da’s de inkomstenbelasting, en je premies, want later wil je ook AOW, toch? En je wilt misschien ook nog iets van een pensioen, maar daar moet je zelf voor zorgen, dus elke maand zet je daar 200 euro voor opzij, in een kapitaalsompolis of een lijfrentepolis. Verzekeringen, ook heel belangrijk. Zowel zakelijk (150 euro per maand) als privé (50 euro per maand). Ziektekostenverzekering, is verplicht. Laten we zeggen 125 euro per maand. En je moet ook ergens wonen, dus laten we zeggen 850 euro voor huur of hypotheek. En dat huis heeft ook gas en elektra nodig, 150 euro. En de gemeentelijke belastingen moeten betaald, laten we zeggen 60 euro per maand. En water, je hebt ook water nodig, 25 euro per maand. En natuurlijk moet je sparen, voor als er iets kapot gaat. Laten we zeggen 150 euro in de maand? En je kunt niet in de ziektewet, dus je moet iets van een arbeidsongeschiktheidsverzekering hebben. Als je lid bent van een broodfonds, het goedkoopste alternatief, dan kost dat per maand ook ongeveer 100 euro.

Dan komen we bij dingen die je nodig hebt om je werk te doen. Computer, abonnementen voor online woordenboeken, voor bepaalde apps waarmee je je werk doet. Je hebt bijscholing nodig, en soms moet je investeren in printpapier, en een nieuwe printer. Kortom, de bedrijfskosten. Laten we zeggen dat dat zo’n 250 euro kost. En je wilt ook kunnen bellen, en tv kijken, en internet is onontbeerlijk voor een vertaler. Laten we zeggen 80 euro.

Volgens mij heb ik nu wel zowat alles gehad, toch? Na al deze kosten blijft er over: 650 euro. 

Daarvan moet je nog boodschappen doen, de sportschool betalen, naar de kapper, kleding kopen, uit eten, op stap, op vakantie. Oh wacht, op vakantie? Mijn berekening klopt natuurlijk helemaal niet, want ik heb nu begroot dat je elke maand die omzet draait en dat je nooit vrij neemt! En je kunt ook niet met de auto op vakantie, want die heb ik niet meegerekend, dus je hebt geen auto. En voor openbaar vervoer heb ik ook nog niks gerekend. Ik heb je ook nog geen kinderen gegeven, want die kun je met dit inkomen helemaaaal niet betalen, want kinderen zijn duur!

Dus als je enorm graag thuis bent en heel sober kunt leven, dan zou ik zeggen: neem gerust genoegen met die lage tarieven. Als dat niet is waar je naar streeft, zorg dan dat je eerlijke tarieven vraagt en krijgt. Het kan! Die tarieven bestaan. Als we allemaal gewoon weigeren om voor die lagere tarieven te werken, dan komt alles helemaal goed. Be strong! fairrateslogo

NB: misschien kloppen de cijfers niet exact voor jouw situatie, maar ik heb ze niet uit mijn duim gezogen, het zijn mijn eigen uitgaven en onkosten.

NB2: In dit voorbeeld heb ik gerekend met een tarief van 8 cent, iets wat ze bij sommige vertaalstunters het ‘experttarief’ noemen. Maar er zijn ook genoeg vertalers die uit wanhoop of noodzaak werken voor een tarief van 5 cent. Dan heb je dus een bruto maandbedrag van 2400 euro. Dan houd je dus écht niks over. Just saying.

Geplaatst in Geen categorie | 2 reacties

Eerlijke tarieven voor kwaliteitsvertalingen!

Zoals ik al zei in mijn vorige blogpost, wij (de professionele vertalers) zijn die lage tarieven binnen onze industrie beu. Nou zitten veel ervaren collega’s op Facebook in een groep die de Vertalerskoffiehoek heet. Daar komt dit onderwerp van de tarieven regelmatig voorbij. Omdat collega Bart Roelands (BeeCommunication) naast een goede vertaler ook nog websitemaker en handige Harry is op de computer, heeft hij onlangs een logo gemaakt om ons streven naar eerlijkere tarieven wat kleur te geven.

fairrateslogo

Inmiddels is het logo er ook in een kleinere vorm, met of zonder de bovenste tekst, ideaal om die als language professional/vertaler aan je e-mailhandtekening toe te voegen en zo op subtiele wijze aandacht te vragen voor onze tarieven.

Bart zei op LinkedIn het volgende over het initiatief: “Language professionals are not monkeys. So don’t pay them peanuts. Het komt nog te vaak voor dat vertalers, en met name beginnende vertalers, werk aangeboden krijgen tegen afbraaktarieven. Ook zie je hier en daar advertenties waarin “vertalers” (bijvoorbeeld op Marktplaats) hun diensten aanbieden voor 3 tot 5 cent per woord. Dergelijke tarieven zijn onhoudbaar. Bedenk eens dat je van die paar centen heel wat zaken moet financieren. Verzekeringen, btw-afdracht, allerlei andere belastingen, sparen of iets regelen voor je pensioen (als zzp’er). Dat lukt je niet met dergelijke ondermaatse tarieven. Bovendien heb je, normaal gesproken, als vertaler geïnvesteerd in je opleiding. Je investeert daarna nog altijd in permanente educatie (PE-punten), materiaal/software om consistente vertalingen te leveren en nog veel meer. Gaat dat voor 5 cent per woord of minder? Het antwoord is overduidelijk: nee. Mijn oproep is dan ook: accepteer geen werk of bied geen werk aan voor dergelijke tarieven. Je komt er zelf niet van rond en je doet daarmee afbreuk aan je eigen opleiding en het beroep. Een beginnende bakker verkoopt een brood ook niet voor 10 cent, maar gewoon voor 1 euro. I support fair rates. ”

Ik ben er zelf sterk van overtuigd dat als we samenwerken, voor elkaar opkomen en ons blijven uitspreken tegen die lage tarieven, we daar als beroepsgroep van kunnen groeien. De klanten (niet de vertaalbureaus maar de directe klanten) hebben geen weet van die tarieven en van de scheve verhoudingen tussen vertalers en bureaus, dus daar wil ik me de komende tijd op richten: het informeren van ondernemers over wat nou eerlijke tarieven zijn voor goed vakwerk. 

Houd dit blog in de gaten voor meer publicaties!

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Tarieven: laat je niks wijsmaken!

Gisteren zag ik weer een LinkedIn-post van Fairlingo (je weet wel, van die lage tarieven omdat je lekker met een cocktail in de zon kunt gaan zitten typen en dan noemen we dat vertalen) Dit keer speelden ze in op Blue Monday, en dat je je als vertaler niet blue hoefde te voelen, want dat je zo lekker de vrijheid had. Helaas bleek dat de tarieven nog steeds abominabel laag zijn: 3 cent per woord voor beginners, tot 8 cent per woord voor experts. Nou, dat zijn echt hele depressieve tarieven hoor!

Dus tweette ik daar gisteren maar even over, want het ligt niet aan Fairlingo (of de andere bottomfeeders), die gaan hun tarieven echt niet aan ons aanpassen. Het ligt aan de vertalers die akkoord gaan met die tarieven. Zij houden deze praktijken (onbewust) in stand.

tweetdraadje tarieven 1

Ik besloot dat het misschien wel handig was om er een rekensommetje bij te doen, ter illustratie. Want 3 cent per woord lijkt misschien nog niet het einde van de wereld, maar als je daarmee uitkomt op nog geen 8 euro per uur bruto, dan is het al wat inzichtelijker, toch?

tweetdraadje tarieven 2

Als je alle kosten in beschouwing neemt, is zelfs de minimale 8 cent waar ik het net over had, nog veel te laag. Er komt zo veel bij kijken als je echt professioneel aan de slag wilt. Goede computer, goede woordenboeken, online abonnementen, verzekeringen, etc. En dan moet je ook nog de dagelijkse kosten van het leven (huur, hypotheek, gas en licht, water, ziektekostenverzekering, boodschappen, ik kan zo nog wel even doorgaan) verdienen.

Ik snap het best wel, je bent nieuw in de vertaalwereld en je hebt geen flauw benul van tarieven (want op de opleidingen wordt daar niet tot nauwelijks over gesproken), en dan benader je een paar bureaus en die bieden deze lage tarieven…tja, dan denk je gewoon dat het normaal is. Of je hebt nauwelijks een inkomen, omdat het zo moeilijk is om aan opdrachtgevers te komen, en de schoorsteen moet toch roken, dus dan neem je maar genoegen met minder geld.

Ik heb het allemaal al wel ooit gehoord (en zelf meegemaakt), maar het is gewoon niet waar. Je hoeft echt geen genoegen te nemen met die lage tarieven. Juist daarom is het zo belangrijk om te netwerken met andere vertalers, om te vragen wat nou goede, gangbare tarieven zijn. Het is begrijpelijk dat je graag aan de slag wilt, maar toch niet voor een hongerloontje? Ook niet als ‘vertalen je passie is en je het nog wel voor niks zou willen doen’. En ook niet als je er niet van hoeft te leven omdat je partner/ouders je toch wel onderhouden.

Dus: zoek collega’s op, vraag raad, vraag hulp, hou vol en kom voor jezelf op.

Serieuze vertalers die op zoek zijn naar een fijn netwerk zijn altijd welkom in de Vertalerskoffiehoek op Facebook.

profielfoto

Anouschka Schutte, eigenaar van Proactive Translations, sinds 1998 fulltime freelance (medisch) vertaler Engels en Spaans

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie